It's Only the End of the World

Kanada'nın yetenekli kötü çocuğu en azından bir süre uyarlamalardan uzak durabilir mi? Rica edeceğim. Söylenenlere göre Anne Dorval'in bu piyes tam sana göre gazıyla harekete geçmiş Dolan. Jean-Luc Lagarce'ın metni onun kariyerine yön veren ailevi marazlar ve kuir hikâyeler çizgisine uyuyor uymasına, fakat burada hepten yanlış, yapmacık, oyunun niyetinin, derdinin kafasına sıkan bir yorum var. Öyle ki bu tarz bir eve dönüş hikâyesi için olmazsa olmaz empati duygusunun yerinde yüksek oktav yeller esiyor. Dolan sesi açıp, anlamı kısmış. Oyunun beyazperde macerasının hakkını vermek için girişilen sinematik ıkınışlar bile batıyor. Pop estetik, ense, yüz, bilek içli tensel duyar malzemede alerji yapmış, ve ortaya bir avuç kuş beyinlinin farklı tarzlarda eş zamanlı histeri nöbetleriyle ciyak ciyak bir ömür törpüsü çıkmış. Hâlbuki, kafa şişirmekten başka bir işe yaramayan bu yaygara söyleyecekleri olan, muazzam bir pasif agresif aile draması olabilirdi. Şöyle, tansiyonun incelikli bir şekilde gömülü olanından. Böyle bir şeyi 27 yaşındaki yönetmenden beklemek haksızlık belki, ama yine de onun bugüne kadarki başarısı asıl beklentilerimizi ister istemez yükselten.

Yönetmen: Xavier Dolan
Yıl: 2016
Süre: 97 dk
Oyuncular: Gaspard Ulliel, Nathalie Baye, Vincent Cassel, Marion Cotillard, Léa Seydoux

Yorum Gönder