Aquarius

Aquarius'un Cannes Film Festivalindeki prömiyerinde oyuncularının Brezilya'da darbe gerçekleşiyor yazan pankartlarla yaptıkları kırmızı halı protestosu filmin siyasi tavrının da altını çizerek epey ses getirmişti. Ülke sağcı darbenin akıbetiyle uğraşa dursun, Kleber Mendonça Filho'nun bu tek kişinin omuzlarında yükselen aile destanı, politik bilinci en sağlamından yılmaz bir nefsi müdafaa hikâyesi olarak gelecek nesillere kalacak. Burada neoliberal kapitalizmin kentsel dönüşüm adı altında yerel kültür dokusunu iç edişi, rezidansa çevrilmek istenen Aquarius apartmanı sakini Doña Clara'da müthiş bir direnişçiye tosluyor. Dairenin aile tarihine tanıklığının yanı sıra, müzik eleştirmeni Clara hâlâ bu denize nazır apartmanda yaşamakta. Diğer sakinler inşaat şirketiyle anlaşıp birer birer binayı terkettiğinde kalenin savunması tek başına ona kalıyor. Sermayeciliği bir tür yağmacılık, mezar soygunculuğu olarak afişe eden film günümüzde daha çok özverilisi ve çoğulcusu makbul politik mücadelelere kişisel bir muhalefet ile katkıda bulunup, direniş hareketinin bireyin şahsi değerlerine sahip çıkmasında başlayacağını salık veriyor. Diğer yandan, Aquarius devletin yolsuzluğuna, (filmde harika bir metaforik ifade bulan) yiyiciliğine, değişen ve dönüşen toplumun hastalıklı sosyolojik portresine değinirken özünde nasıl bir kanser hikâyesi ise, o aynı zamanda dönüşümlü olarak bir bellek, miras ve aşk hikâyesi de. Kişiselin nüfuz edişiyle, duygusal yatırımlarla ruh kazanan eşyanın, evin, yuvanın, bedenlerimizin bir uzantısı olmuş yuvanın, ahşap şifonyerin, insan eli, ruhu değmiş her maddenin, toplumsal hafızanın ve insaniyetin ve insaniyete nasıl sahip çıkılacaklığın hikâyesi Aquarius...

Yönetmen: Kleber Mendonça Filho
Yıl: 2016
Süre: 142 dk
Oyuncular: Sônia Braga, Maeve Jinkings, Humberto Carrão, Carla Ribas, Zoraide Coleto

Yorum Gönder