Life

Ridley Scott'ın Alien'ından anlatı, Alfonso Cuarón'un Gravity'sinden görsel estetik aşıran Life en az ismi kadar jenerik, tembel bir bilimkurgu. Uluslararası bir uzay istasyonunun altı kişilik mürettebatının, Mars'tan aldığı toprak numunesinde tek hücreli canlı barındıran bir araştırma aracını ele geçirmesiyle stresli başlıyor film. Bu idare eder ısınma egzersizinin ardından kendileri için endişe duymamız gereken ekibi iki üç kıytırık anekdotla tanıttığını sanıp geçince Life dramatik tatminsiz büyük bir hüsrana doğru yolu neredeyse yarılamış oluyor. İnsanmış, zekâymış, karaktermiş zerre umru değil filmin. Astronot vasfıyla ortada dolaşan duygusal problemli, ağlak, ve her şeyden öte her yeni adımla aptallıkta çığır açan et beyinli uzaylı yiyecekleri için ne hissetmemiz beklenebilir ki? Her biri bu kadar tekdüze ve sıkıcıyken hem de. Bilimsel malumat için hayatlarını tehlikeye atan ne bilimadamları gördü sci-fi sineması. Bencillerdi bunlar, hatta çoğu zaman art niyetli ve sevimsizdiler ama hiç buradaki kadar aleni gerizekalılarıyla karşılaştığımı hatırlamıyorum. Diğer yandan gelişmiş kök hücre yapısı sayesinde aynı anda hem kas hem beyin hem göz takılan uzaylı deniz anası Calvin'in Mars'ın çetin iklim koşullarında hücresel faaliyetlerini minimumda tutan koruyucu uykuya yatmışlığı düşünülünce aynı konsantre jelin uzay boşluğunda cirit atıyor oluşunun akla mantığa sığar yanı yok. Gelelim bu kötü yazılmış, yarım akıllı mizantropluğun şok edici bir nihilizm şovu yumurtladığını sanan hileli sonuna: #Hayır.

Yönetmen: Daniel Espinosa
Yıl: 2017
Süre: 103 dk
Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds, Olga Dihovichnaya, Ariyon Bakare, Hiroyuki Sanada

Yorum Gönder