Manifesto

Julian Rosefeldt'in çok kanallı video enstalasyonunu tasarlandığı ilk hâliyle bir sanat galerisinde parça parça izlemek ilginç bir deneyim olabilir. Esere yapılan bu fazlasıyla gereksiz uzun metraj film muamelesiyse onu, parçalarının toplamından çok daha azı eden, neredeyse her bir kısanın salt söylem gücünden yemiş bir binbir surat gösterisine dönüştürüyor. Karl Marx'tan Dadaistlere, Jean-Luc Godard'dan Dogme 95 hareketine uzanıp, sanat tarihi ve toplumbilimin en radikal bildirilerini performatif bir yeniden yorumla disiplinler arası çalışan Manifesto'nun gençliğe, başkaldırıya ve cürete teşvik eden oyuncu üslubunun bir iki noktada (özellikle Dada manifestolu cenaze sahnesinde) seyircisini gaza getirmeyi başardığını yadsıyamam. Gelgelelim, sanatın ve sanatçının bir yandan kuramsal bir yandan sosyopolitik değerlendirmeye alındığı, bilhassa bir öncü olarak sanatçının yaratıcı güdüleri uyandırma rolünün altının çizildiği, düzen karşıtlığından ve her şeyin iptalinden söz ederek kendi zamanıyla ve tarihiyle savaşan böylesi gözü pek bir diskurun benzer asilikte yırtıcı bir filmcilikle işlenememesi büyük sıkıntı. Jean-Luc Godard'ın filmde de bahsi geçen sözü düşünüldüğünde daha da göze batıyor bu durum: "Nereden aldığınız değil, aldıklarınızı nereye taşıdığınız önemlidir." Bu anlamda Rosefeldt'in aldıklarını kayda değer bir yere taşıyamadığını söylemem gerek. Karşı sanat çığırtkanlığının bu kadar demode bir görsel dille yapılmasının savunulacak bir tarafı yok bence.

Yönetmen: Julian Rosefeldt
Yıl: 2017
Süre: 95 dk
Oyuncular: Cate Blanchett

Yorum Gönder