Kedi

İstanbul'un sokak kedilerini sinema yıldızı ışığı taşıyorlar gibi coşkulu övgülere mazhar eden belgesel film Kedi, ABD'de beklenmedik bir gişe başarısı elde ederek yılın en çok konuşulan filmlerinden biri oldu. Ceyda Torun'un bu mırnav sevimli ilk filmi sadece kedi düşkünlerine değil İstanbul sevdalılarına ve bu şehrin rengarenk devşirme kültürünü ruhunda hissedenlere hitap eden rüya gibi bir seyirlik. Ekibin 35 kedi gözlemleyip, 19unu görüntüledikten sonra içlerinden sadece 7sine filmde yer vermeleri, belgesel için getirilecek uzatılmış kedi videosu eleştirileri için sağlam bir karşı argüman oluşturuyor. Çünkü hakikaten art arda şirin görüntüler sıralamanın ötesinde ne yaptığını, ne anlatmak istediğini bilen bir yönetmenin özenli işçiliği var burada. Derinliksiz bir tüylü dostlar geçit töreni değil Kedi. Evet çokça naif ve sade. Bağlamını kafamıza kafamıza çakmadığı için bağlamsızlıkla, anlatısızlıkla itham edilebilecek kadar şeffaf hatta. Fakat o tırnak çıkarmıyor görünen seyri hiç de hafife alınmayacak sosyolojik gözlemlerle çıkageliyor. Sevmek ve sevilmenin, temas kurmanın ve hayatın müşterekliğinin buradaki türler arası empati ve iletişim ifadesi yaşama dair can alıcı sırlar barındırıyor. Perspektif, karakter ve çağrışımlar üzerinden başka türde bir canlıyla etkileşimimizin bize kendi doğamızı yansıtan bir ayna sunuyor oluşunun ne kadar müthiş bir zenginlik olduğuna işaret ediyor Kedi. Güzel İstanbul'un kedigil sakinleri bir de başmışsınız yaşadığınızın kendinizden daha sağlam tanıkları hâline gelmiş. Aslına bakılırsa Kedi, bir yandan şehrin ve bu şehrin hakiki insanının ruhunun bir kutlaması niteliğini kazanıyorsa bir yandan da ona, onun yitimine bir ağıt oluyor. Kaybediyor olduğumuz değerleri gösteriyor Ceyda Torun'un filmi. Kaybediyor olduğumuz ve gün gelince çokça arayacağımız değerleri...

Yönetmen: Ceyda Torun
Yıl: 2017
Süre: 79 dk
Oyuncular: Sarı, Bengü, Psikopat, Deniz, Aslan Parçası, Duman, Gamsız

Yorum Gönder