Baby Driver

Simon Pegg'siz Edgar Wright benim için fazla bir şey ifade etmediğinden onun bu yeni hızlı ve besteli hey yo adamım şımarıklığından da hazzetmedim. Çocukken geçirdiği trafik kazası yüzünden hayatı altüst olan bir gencin korkularını ve kusurlarını bir şekilde kişisel avatajlara dönüştürebilmişliğinin hakiki bir ifadesi olmayı başarsaydı Baby Driver, şu an hakkında olumlu konuşuyor olurdum. Onun yerine kasıntı mı kasıntı, yüksek oktan bir ergen atarı çıktı karşıma. Biliyorum biliyorum filmleri ergenlikle suçlamak baydı, ama Baby Driver bu kulvarda sahiden asfalt ağlatıyor. 2017 yılında kaset koleksiyonu yapan, kalbi birinci jenerasyon iPod nostaljisi ile pop funk retro müzik atan Baby isimli a-acayip moody bir genç Atlanta sokaklarında Grand Theft Auto takılmakta. Her mizaç için farklı şarkılar içeren ayrı ayrı iPodlar eşlik ediyor günlük hayatına ve silahlı soygunlara. Hatta ay canım benim ya duygusal anlar için taşıdığının taşlı pembe bir kılıfı var. Her neyse, anlayacağınız direksiyonda sadece bu farklı olduğu için havalı, havalı olduğu için farklı genç şoför yok, müzik de en az onun kadar sorumlu sürüşten. Şu karışık kaset numarasını bile son birkaç yılda nasıl aşındırdı, piç etti Hollywood. A ama Baby Driver müzik kutusu gibi film, görüntüler şarkıların ritmine ayak uyduruyor, koreografi şekil, kovalamacalar aksiyon dolu. Takılmayalım canım berbat flashbacklerle gereksiz izahatlere kalkışına, zevksizlik abidesi sepya hayal sahnesine, kameraya sürekli kaş göz eder hâlde iflah olmaz yaranma çabasına, konsept olarak kalmış cılız metnine, tutarsız, üstünkörü karakterlerine, kendi kendine fazla eğlenen kakara kikirisine. Edgar Wright'ın bu hipster resitali kurmacadan çok bir düzmece.

Yönetmen: Edgar Wright
Yıl: 2017
Süre: 113 dk
Oyuncular: Ansel Elgort, Kevin Spacey, Jon Hamm, Lily James, Jon Bernthal, Eiza González, CJ Jones

8 yorum

  1. Yaa yazını gözyaşlarımla okudum 😂
    Bence filmin ratingi yine fazla kesinlikle ama ben başroldeki karakterin müzikle kurduğu bağı çok içselleştirdim sanırım. O yuzden de film otomatik olarak sempatik gelmeye başladı. Sanırım bir de car chase guilty pleasureım olabilir 😄

    Bir de bazı saçma noktalarda acaba yönetmen bu durumla dalga geçmek mi bunu yapmayı seçmiş diye düşündüm ve anlayamadığım kısımlar oldu. Örnek veriyorum kevin spacey'nin 180 derece dönüşü, ben de bir zamanlar sevmiştim tribine girip saniyeler içinde yok edilişi 😂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 😄 ya Baby'nin tek başına olduğu kısımlarda keyif aldığım bölümler var ama bu kadar gösteriş budalası filmlerle yapamıyorum ya ben, olmuyor.

      Kevin Spacey sorusuna gelecek olursak, yani filmde zaten karakter yok ki ha 180 derece dönmüş ha dönmemiş. Hepsi kıytırık. Sonu da rezalet bana kalırsa 😅 filmin ayakları yere bassın istedi herhâlde. Bu adamın tek başına senaryo yazmasına izin vermesinler.

      Sil
    2. Bir podcast'de 10 sene önce yazdığı senaryoyu açıp bidaha okusaymış keşke ya da arkadaşlarına gösterseymiş diyordu o geldi aklıma 😂
      Guzel haber seni daha mutlu edebilmek için devam filmi çekilmesi konuşuluyor. Tamam ben pozitif taraftayım ama kimsenin filmin devam filmini merak ettiğini düşünmüyorum😃

      Sil
  2. Şurama bıçak soktun Afk :(( Filmden çıkıp bunu okumak üzdü yani. Müzikli filmlere zaafım olabilir. Spacey'e de var zaafım. Beğenmesem şaşardım. Utandım kendimden :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Üzüldüm buna : / ama kendinden utanacak ne var yahu, yukarıda ifade ettiklerim bir bakıma filmle kişisel deneyimim benim. Ben keyif almadım diye bir başkası da keyif almasın istemem asla.

      Sil
    2. Afk is the best alayına rest sdfsfsdfd

      Sil