A Fantastic Woman

Trans bireylerin görünürlükleri ve toplumsal kabulleri için hikâyelerinin daha fazla anlatılmasına ihtiyacımız var, orası kesin. Geçtiğimiz yıllarda festival çevrelerinde ses getirmiş filmi Gloria ile tanınan Sebastián Lelio'nun bu çerçevede trans bir oyuncuyla çalışıyor olması takdirlik. Fakat, aralıklarla Almodóvar esintileri ile ışıldayan A Fantastic Woman anlatısının cılızlığından bir türlü kurtulamıyor. Daniela Vega'nın karakterinin insafsızlık ve ayrımcılıktan artık kokuşmuş bir toplumun sözlü ve fiziksel tacizleri karşısındaki içli ve kırgın duruşu ne kadar katman katman ise filmin kendisi bir o kadar nüanssız, baştan savma. Evet, elbette trans bireyler maalesef çetin, sıkıntılarla dolu, incelikten yoksun, kaba ve gaddar bir dünyada yaşıyorlar ama şahsen ben böylesi karakter odaklı anlatılarda sadece merhamete bel bağlamanın mesafeli bir duruşa sebep olduğunu düşünüyorum. Hâl böyle olunca da radarlarım o göstermelik empatilerin ardında istismar izleri arıyor ve çoğu zaman aradığını buluyor. Lelio'nun filmi sadece bu bakımdan değil çağrışımlarının ve sembolizmlerinin kıytırıklığıyla da düşündürüyor. Başta şelaleler üzerinden doğa harikalığına yapılan etkili gönderme oto yıkama makinelerinde araba içinde dertlerin anlık yıkanışlarına kadar düşüyor. Ölen sevgilinin hasretiyle "You make me feel like a natural woman" diye sesleniyor radyo. Marina o kadar, o kadar anlayışsız bir kitle ile yüzleşiyor ki, rüzgârlara karşı yürüyor, fırtınalara göğüs geriyor, yönetmenimiz de bunu bizler için kelimesi kelimesine canlandırıyor. Bir yerden kısmak gerek sanki. Ya o, ya öbürü.

Yönetmen: Sebastián Lelio
Yıl: 2017
Süre: 104 dk
Oyuncular: Daniela Vega, Francisco Reyes, Luis Gnecco, Aline Küppenheim

Yorum Gönder