The Shape of Water

Guillermo del Toro geçen haftanın balığını 74. Venedik Film Festivali jürisine Altın Aslan gibi fahiş bir fiyata nasıl kakaladı bilemiyorum. Ötekileştirmeye onun Amerikan tarihindeki en somut zamanlarından birinden, Soğuk Savaş yıllarından bakan The Shape of Water, savaş silahı olarak kullanılmak üzere yakalanmış insansı bir amfibyum ile onun tutulduğu araştırma tesisinde gündelikçilik yapan dilsiz bir yetimin zor koşullarda yeşeren romantik yakınlaşmasını yetişkinler için bir peri masalı olarak işliyor. Etkileyici olabilecek bir animasyon filmin ruhsuz, mekanik bir live-action uyarlaması gibi hissettirdi bana del Toro'nun barok fantazmagoryası. Öyle ki duyguları hep çizgilere, yüzeylere, renklere ait bir öykü bu ve şu dekor dekor hâliyle senaryo taslaklarından sinema diline aktarılamamış bir iskelet film izlenimi veriyor. Araç camına düşen yağmur taneleri gibi yanlızlığa ve melankoliye dair evrensel bir hissi çağrışımı bile yapaylıktan dökülüyor ya filmin. Demem o ki ne suda ne karada yaşayabiliyor The Shape of Water. Düşler sahne sıralarını bekliyor burada, bir gelişigüzellik bir akışkanlık olur değil mi be adam, filmine su isim vermişken hem. Yok. Nefes alamamacasına şematik bir ardı sıralık. Sadece biçim değil, içerik de sırıtıyor sonra. Farklılar arası aşka dair göstermelik bir şefkatin ötesinde söyleyebilecek hiçbir şeyi yok filmin. Cinselliğe bakışı zaten, basit, gelişmemiş, duyarsız. Böylesi kurak bir metnin sosyopolitik mesajları da farklı değil. Pişkince, oraya kondukları için oradalar sadece.

Yönetmen: Guillermo del Toro
Yıl: 2017
Süre: 119 dk
Oyuncular: Sally Hawkins, Octavia Spencer, Michael Shannon, Richard Jenkins, Michael Stuhlbarg, Doug Jones

Yorum Gönder