Madame Hyde

Madame Hyde
Robert Louis Stevenson'ın psikoloji literatürüne girmiş kült korku klasiği Dr. Jekyll ve Mr. Hyde'ın Tuhaf Hikâyesi bu serbest uyarlamada meşhur kişilik bölünmesini zamane toplumlarında trajikomik bir kendini gerçekleştirme mücadelesi olarak ileri sürüyor. Milli eğitime kabul edilme sürecinde lise fizik öğretmeni Madam Géquil'in başı çekingen mizacıyla dertte. Sorumlu olduğu hababam sınıfının haşarılıkları da cabası. Doğanın mesajlarına değil kurallarına inandığını söyleyen idealist ve fakat bir o kadar tutuk bu kadın az sonra hayatının dersini alacak. Pek çok katmanda harikulade incelikli dönüşümlerle neredeyse kahramanı gibi radyoaktif ışıyan bir film bu. Hepsinden önce Serge Bozon orijinal metni gerekli esinlerle güldürürken ağlatacak olan pedagojik bir kültür kritiğine dönüştürüyor. Fransız lisesinin kanı kaynayan kozmopolit portresi ülke özelinden evrensele uzanan bir temsile dönüşüyor. Faraday kafesi gibi dışarıdan içeriye elektrik sızdırmayan Madam Géquil de alıyor nasibini, yerini bilinçli ve ehlileştirilmiş zihninin karanlık kardeşi Madam Hyde'a bırakıyor. Bastırılmış ve yadsınmış ne varsa dökülüyor ortaya. Uygarlığından yaka silken zoon politikon özgürleştirici bir başkalaşımın akabinde doğasını, sezgiselliğini hatırlıyor. Hakiki bir toplumsal birliktelik için her bir bireyin potansiyeline erişebilmesini amaçlayan bir meydan okumanın duygusal bir muhakemesi mevzubahis. Çünkü hiçbir şey kişinin kendine karşı işlediği varoluşsal suçların hükmü kadar ağır ve acı verici değil. Arthur Rimbaud lisesinin Madam Géquil aracılığıyla kapıldığı cereyan, tutuştuğu alev içte iki nokta arasındaki en kısa mesafeyi çizmelerini istiyor muhataplarından. Madame Hyde'ın mütevazı fizik felsefesi ruhun öteki yüzüne açılıyor. Deneyimleri ve sezgileriyle temasta, çekinmesiz ve mutlu bir insana. Tolstoy alıntısı cuk oturuyor bu noktada: "Ve o, yeni, bilinmeyen, güzel bir dünyayı keşfeden bir gezginin hazzını hissediyor". En azından bir süre. Tabir caizse ustalık dersinde elektrik ve yer çekiminin maddenin ivmesi üzerindeki bağımsız etkilerinden, genler ve çevre şartlarının insan kaderi üzerindeki ikili oyunlarına varoluşundan bitap düşmüş ve ağlamaklı bir hâlde müthiş bir en kısa mesafe çizgisi çeken Madam Géquil insanlığının değil bu koşullarda insanlığıyla başa çıkamayışının bedelini ödüyor nihayetinde. Hepimiz gibi.
Yıl: 2018
Yönetmen: Serge Bozon
Senaryo: Serge Bozon
Süre: 95 dk
Oyuncular: Isabelle Huppert, Romain Duris, Adda Senani, José Garcia, Guillaume Verdier, Belkacem Lalaoui, Jamel Barbouche

 Yorum Gönder