Annihilation

Annihilation
Yüksek bütçe bilimkurguların ultramodern beyzadeleri Christopher Nolan ve Denis Villeneuve'e şov yapmayın diye diye sinema tanrılarını kızdırmış olsak gerek sabrımızı bu sefer tam tersi istikamette Alex Garland'la sınıyorlar. Adama kaosun resmini çiz deniyor, o börtü böcekle çıkıyor karşımıza. Verin, çabuk toplayıp verin Ava DuVernay'in aldığı tüm şu palavra vizyoner yönetmen ödüllerini Garland'a. Sinemanın aşmış görüntü imkânlarıyla bu zamanda bir bilimkurguyu 'söyleme, göster'den vurabilmek akıl alır gibi değil. Akışkan bilinçlerden, her şeyin her şeyle çaprazlanabildiği sınır tanımayan bir kozmostan, sürekli ve korkunç süratli bir bozunumdan, şeylerin şeyliklerini kaybetmelerinden dem vuran bir metin için filmin sunduğu üç boyutlu duvar kağıdı estetiği vay be baş döndürücü sahiden. Uçsuz bucaksız bir olasılıklar âlemi düşleminin bu kadar en ufak devinimden yoksun oluşunu kabul edebilmem mümkün değil. Hiç mi hayal gücün yok senin be adam? Yaşananları algılamada insanın duyusal dağarcığının kısıtlı olduğu iddiasının ardına saklanacaksan da o zaman karakterlerine ya derim sıvı gibi üzerimde akıyor, görüyorum dedirmeyeceksin. Hani, nerede? Bunu o anda biz düşleyeceksek o zaman neden senin filmini izliyoruz ki, gider uyarladığın kitabı okuruz. Hem bakmayın hikâye tarafında da öyle çok matah bir şey yok. Tanrının gökten düşen odası, çıplak bir tekillikle yüz yüze gelme mucizesi karşısında insanın kim bilir nasıl aklını yitireceği sorusu bir öykünün başlangıcı için elbette müthiş parlak fikirler, ama buradaki olay örgüsü aynı zekâ parıltılarını yansıtmaktan çok uzak. Demem o ki adamın öyle ben görsel anlamda yeni dünyalar keşfetmeye kasmayayım nasılsa temam konuşur kafa yapar deme gibi bir lüksü söz konusu değil. Ha kendi öyle sanıyor o ayrı. O öyle sanadursun biz yine yeniden bilim insanlarının başına türlü felaketler getiren araştırma seferlerinden araştırma seferi beğeniyoruz. Beş kişinin dördü anlatıya hizmet eden ruhsuz birkaç izahat cümlesi kurup serüvenin et ihtiyacını karşılamak üzere sahneden çekiliyorlar. Meğer onca ekip süper ehemmiyetsiz, beyin enfarktüsü bir karı koca buhranının fiktif figüranlarından ibaretmiş. Fizik ötesi fizik ötesi olalı böyle kepaze bir alegoriye malzeme olmadı. Ama işte efendim, karakterimizin kendi kendini yiyen yıkıcı içgüdüsü. Şu hepimizde olan hani. Sırf yaşadım diyebilmek için öz mahvoluşlarımızı hazırlamalar filan. Benim Annihilation'ı izlemeye oturmam da orada bir yerlerde kendi kendime zarar verme isteğimden kaynaklanıyor olsa gerek. Mind blown!..
Yıl: 2018
Yönetmen: Alex Garland
Senaryo: Jeff VanderMeer (roman), Alex Garland (uyarlama)
Süre: 115 dk
Oyuncular: Natalie Portman, Jennifer Jason Leigh, Tessa Thompson, Gina Rodriguez, Tuva Novotny, Oscar Isaac, David Gyasi

 Yorum Gönder