Alex Strangelove

Alex Strangelove
Love, Simon ile başlayan eşcinsel hikâyeleri büyük kitlelere ulaştırma girişimine Netflix'in matrak hazırcevabı Alex Strangelove. Kozadan çıkış mevzusunu öyle esaslı, açık yürekli ve candan işliyor ki bu kulvarda izlediğim niceleri arasında şimdilik en iyisi. Neden mi? Çünkü bu film eşcinsel açılmanın eşe dosta ilan ve onların kabullerini almadan önce meşakkatli bir iç uzlaşının sonucu olduğunu vurguluyor. Bu uğurda benzeri pek çok filmde rastlamadığım bir farkındalık kazandırıyor mevzusuna Alex Strangelove. İlk adımı atlamıyor. Başkaları ne deri ikinci plana atıyor, mücadeleyi onlar üzerinden kurmamayı seçiyor. Meselenin aslında kendi kafamızın içinde başlayıp bittiğine işaret ediyor. Kısacası Alex kendine açılıyor. Yakınlarının sevgisini kaybetme korkusu görece daha sonra giriyor devreye. Aile mevzusu mesela toptan es geçilmiş. Durumu önce yaşıtlar arasında çözmeye yönlendirmekte çok düşünceli, sağlıklı bir yaklaşım var. Tüm bunların üstüne sevimli, komik ve naif bir insancıl yaklaşımla atarken filmin kalbi, empatinin tüm iyileştirici etkilerinden nasiplenmeyi başarıyor. John Hughes ruhu var Alex Strangelove'da. Onun gençliğin bazen neşeli bazen hüzünlü güzelliğine yürekten inancı sinmiş her bir karesine. Kavrayışlılığı aynı zamanda hem fazlasıyla zamane hem de zaman üstü. Ve bana belki de zamanında sinema sevgimi başlatan, o günler masumiyetimle saf ve temiz olarak kodladığım kimi ilk gençlik hikâyelerini hatırlatıyor. Bitirmeden Daniel Doheny ve özellikle Madeline Weinstein için de notumu düşeyim: bir harikalar.
Yıl: 2018
Yönetmen: Craig Johnson
Senaryo: Craig Johnson
Süre: 99 dk
Oyuncular: Daniel Doheny, Madeline Weinstein, Daniel Zolghadri, Antonio Marziale, Kathryn Erbe, Nik Dodani, Isabella Amara

 Yorum Gönder