The Kindergarten Teacher

The Kindergarten Teacher
Evli ve iki çocuklu bir anaokulu öğretmeni gün içinde cana yakın bir özen ve şevkle mini mini öğrencilerini yetiştiriyor, akşamüstleri ise şiir kursunda köküne kibrit suyu dökülmüş artistik potansiyelini yeniden diriltebilmek için kan ağlıyor. Kadının bezgin rutini öğrencilerinden birinin şairane yetenekleriyle tanışınca değişecek. Uzun zamandır karşılaşmadığı bir umut olarak kendine bu kadar yakın gerçekleşen bir sanat mucizesi bir süre gayet iyi gelecek ona. Ta ki onu koruyup kollamak ve yeşertmek için çok yanlış kararlar verene kadar. The Kindergarten Teacher yaşamaya itildiğimiz şiirsiz ve içgörüsüz hayatlara dair yıpratıcı bir hayal kırıklığının filmi. Aldanıp acılaşmış sanatçı duyarlıklarıyla kontrolünü yitiren bir isyanın da filmi o aynı zamanda. Gelgelelim, 2014 tarihli bir İsrail yapımından uyarlanmış olan bu hikâye buradaki Amerikan düzenlemesi içinde fazlasıyla abesleşip anlamından tavizler veriyor. Olay örgüsü babında İsrail'de geçen senaryonun Amerika'da yaşanamayacağını söylemiyorum ama yaşanacaksa bile öğretmenin sosyopatiye bağlanan takıntısının çok daha teferruatlı bir kültürel ayardan geçmesi gerektiği kanaatindeyim. Demek istediğim böyle bir mevzu İsrail için coğrafi konumunun da getirisiyle katmanlı bir geçerliliği davet ederken, The Kindergarten Teacher onu bir yeniden çevrim olarak ancak Amerikan liberal bir özentilik derecesinde sahiplenebiliyor. O yüzden de meselesini ciddi bir bunalım değil de neredeyse romantik bir beyhudelik şeklinde yorumlayacak oluyor. Sanatın, sanatkâr merakın ve entelektin beş para etmediği bir güncel dünyaya dair buradaki feryadın haklı davası da böylesi desteksiz bir anlatıda oh olsuncu bir kötücüllüğe, bir heves kırıcılığa fırsat tanıyor ister istemez. Karakterin yoldan çıkışı gayet kullanışlı bir bahane olarak onunla birlikte bahsi geçen pek çok değere kilit vurmak için kullanılıyor. The Kindergarten Teacher, tüm bu olanlara, yapılan yanlışlara rağmen diyemiyor bir türlü, o duruşu sergileyemiyor, sergilemek istemiyor ve o ölçüde çirkinleşiyor.
Yıl: 2018
Yönetmen: Sara Colangelo
Senaryo: Nadav Lapid (Uyarlanan İsrail filminin senaryosu), Sara Colangelo (uyarlama)
Süre: 96 dk
Oyuncular: Maggie Gyllenhaal, Gael García Bernal, Parker Sevak, Rosa Salazar, Samrat Chakrabarti, Ajay Naidu

 2 yorum

  1. İlk filmi izlemedim ama daha çarpıcı olacağına dair bir hissiyat içindeyim nedense.
    Bu versiyon ise afişinden sonra beni şaşırttı. Beklediğimden çok farklı bir filmle karşılaştım. Ama zamanıma değdi diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben Amerikan yeniden çevrimlerden uzak durma taraftarıyım aslında ama işte, Maggie Gyllenhaal övgülerine kayıtsız kalamadım.

      Sil