Happy as Lazzaro

Happy as Lazzaro
Yaşanmış ama gerçek değil, Alice Rohrwacher'ın Happy as Lazzaro'da İtalyan sayfiyesinin topraktan geçinen hayatlarına kazandırdığı masal kipi bu. Tekinsiz bir asılsızlık ve tuhaf bir yerleştirilmişlik hissiyle karıncalanan buradaki pastoral çehre bir tütün çiftliğinin hanehalkını kuyruğuna takıp zamanın burgacına kapılıyor. Gündelik telaşlar ve yalın umutlarla anlamlanan acı tatlı kanaatkârlıklar kayıp bir mazinin peyzajında sızlamakta. Happy as Lazzaro'nun pitoresk nostaljisi bir damla gözyaşıyla sırra kadem basan aziz masumiyetin yasını tutuyor. Dünyaya gözlerini açar açmaz iyiliklerinin azizliğine uğramışların ahı var onun attığı her adımda. Bu kolektif yakarış ki kurmaca formunda âdeta bir düşünce deneyini tetikliyor. Miadını doldurmuş bir sosyal sistem ile Kitab-ı Mukaddes'ten fırlayıp gelmiş bir evliyanın müşterek hortlaklıklarının bu modernite tablosu içindeki gayet mümkün yan yanalıkları anakronizm haddinden olacak zamanda bir boşluk oluşturuyor. Ağır sosyolojik badirelerin akla sığmaz kronolojik sirayetleri. Baskı, zulüm ve sömürüyü meşrulaştıran medeniyetimizin yasal boşluklarında ya da koca bir boşluk olan yasallığında beliren, insanların dününe bugününe ve yarınına yankı yapacak tasalar. Feodalizmle yatıp kapitalizmle uyanmanın sürreal iması sosyoekonomik cinnetimizin hastalık seyrine amansızlık teşhisi koymanın yanı sıra zamanla iletişimimizin bugün geldiği noktayı da açıklıyor. Etrafımızdaki yapılanmaların dönüşüm hızlarına yetişemez olduk. Şimdiyi geleceğin vaatkâr ve acele gölgesinde yaşadığımız için yakın geçmişlerimiz her zamankinden daha silik. O kadar silik oldukları için zaten nostalji rağbetimiz entropik artışlarda. Hatıralarımızın bize ait olmayan simülasyon mahiyetleri var artık. Çünkü sallantılı varlığımızda hiçbir şey bize daima bizde kalması için verilmemiş. Bazen görünüp, bazen kaybolan, yeniden meydana çıkan ve sonra yine silinen mevcudiyetlerimizin ebediyet açlığını sadece ve sadece müzik dindirebilir. Evrensel bilincimizin kutsal müziği. İnsan kalbini dolduran, hayatı, ölümü, özlemi ve merhameti duyuran müzik. Kendini rüzgarın okşayışlarına bırakmış bir kırın teşekkür ezgisinde, arşınlanan bir patikanın adımlar için tutturduğu tempoda, bir kurdun uluyuşunda, bir insanın uluyuşunda ve bir kilisenin piyanosundan yükselen notalarda yaşayan müzik. Hayatlarımızı tanımlayan boşlukların ortasında ve sonsuzun sükûtu içinde her daim canlı bir ruh. Happy as Lazzaro zaman ve ızdırap yanılgısını yenen rustik lirizm düşünün müziğini ve teolojisini folklordan alan, iyiliğe inancını her şeye rağmen sürdüren çok kıymetli bir temenni.
Yıl: 2018
Yönetmen: Alice Rohrwacher
Senaryo: Alice Rohrwacher
Süre: 125 dk
Oyuncular: Adriano Tardiolo, Agnese Graziani, Luca Chikovani, Alba Rohrwacher, Sergi López, Nicoletta Braschi, Carlo Massimino

 Yorum Gönder