Glass

Glass
19 yıl önce Bruce Willis ve Samuel L. Jackson'lı Unbreakable'da yönetmeninin filmografisini andıran bir tren enkazından doğan Shyamalan süper kahraman evreni, Split ile yaşadığı çoklu kimlik açılımının ardından Glass'ta büyüklenme sanrısı teşhisiyle tımarhaneye yatırılan butik avengerlarının camı çerçeveyi indirecek restleşmesine sahne oluyor. Çizgi romanlara gösterilen rağbetin sosyolojik etmenleri üzerine kaba bir inceleme aslında bu. Shyamalan'ın kendi ifadesiyle desteksiz teorisinin bireylerin süper kahramanlıklarından çok toplumların bireysel potansiyelleri törpülemek adına sergiledikleri süper güçlüklerle ilgileniyor oluşu Glass'a can kurtaran bir duygusal mahiyet kazandırıyor. Bu bağlamda biricik hain normativite. Farklı olana tahammülü olmayan, içimizdeki düşman. Süper kahramanlık mucize bir nitelik değil ortaklaşa geçirilen psikolojik bir süreç artık burada. Güç gösterisinin yerini güç duruşu alıyor. Travma, kimliğin yapı taşı. Glass bir şeylerin üstesinden gelmeyi tamamen ussallaştırmak istiyor. Onun çizgi romanında tepelenip aşılacak olan şey insanı kısıtlayan dünya düzeni, tarih. Bu uğurda sosyal medya fenomenini süper kahraman mitiyle buluşturarak enteresan bir kültürel geçiş yakalıyor Shyamalan. Süperleri sahneden indirirken kırılmış yeni kahramanlar çıkarıyor ortaya. Çağımızın sosyal farkındalık mücadelesinin altını çiziyor. Bu düşünsel temelin icrası ama maalesef evlere şenlik. Beceriksizce çekilmiş aksiyonundan izahat babam izahat diyaloglarına kadar hödük bir üslup hâkim filme. Yönetmenin sürpriz son müptelalığının olayları bakın nasıl bağladım şovu ise epey gülünç. Adamın saygıdeğer fikirleri var kesinlikle ama kendisi hikâye anlatmayı bilmiyor.
Yıl: 2019
Yönetmen: M. Night Shyamalan
Senaryo: M. Night Shyamalan
Süre: 129 dk
Oyuncular: James McAvoy, Bruce Willis, Samuel L. Jackson, Anya Taylor-Joy, Sarah Paulson, Spencer Treat Clark, Charlayne Woodard, Adam David Thompson, Luke Kirby

 Yorum Gönder