Yuva

Yuva
İğneada Longoz ormanlarının bereketli yeşilini severek fotoğraflayan görüntü yönetiminin özenine rağmen Trakya'da günübirlik bir trekking turunda çalakalem kotarılmış bir fabl izlenimi verdi Yuva bana. Bugün modern hayattan kaçış ihtiyacının, doğaya dönüş özleminin yankıları çok daha güçlü ona şüphe yok da Yuva'nın ormanın kalbinde maneviyat arayışı çok ezbere, meyvesiz be. Kutay Sandıkçı'nın adanmış oyunuyla (filmlerde daha çok penis görmeliyiz, burada bundan sakınılmadığı için ayrıca teşekkürler) yaşam belirtileri gösteren ilk bölümün yaban hayat resimleri haftanın günlerini değil kendi günlerini basit yaşayan ağır zamanı ve tabiat anayla bütünleşmenin verdiği huzurlu kayıtsızlığıyla gayet davetkâr aslında. Fakat sonra çarpık sanayi ve yapılaşmanın, talancılığın doğayı tahrip etme tehlikesine benzer bir şekilde sapsız, düzme anlatı durakları filmin gidişatını tehdit etmeye başlıyor. Yuva'da sermaye çevrelerinin çıkarları için imara açılan ormanlık arazilere konan ekosistem katillerinin devlet eline işaret etmek isteyen yarı örtük politik mesaj incelikliden çok sümsük kaçıyor. Doğaüstü unsurun devreye girişinde de bir kırtıpillik var. Yabaniyi, içgüdüseli coşturan faunla cinsel birleşmeli rüyanın, ağaç kökleri ve kütükler ardına saklanmış yer kovuğundaki mucizevi tedavi parkurunun hiç olmamış hissi veren sergilerinde sinemasal bir acemiliğin etkisi görülüyor. Günün sonunda fikirsel taslaklarda kalıp hikâyeleştirilememiş, aceleci bir inziva olarak veda ediyor Yuva, ve proje olarak kabul edildiği Venedik Film Festivali 'Biennale College-Cinema' destek programının dar bütçe ve kısa zaman koşullarının sıkıntısını çektiğini saklayamıyor.
Yıl: 2019
Yönetmen: Emre Yeksan
Senaryo: Emre Yeksan
Süre: 119 dk
Oyuncular: Kutay Sandıkçı, Eray Cezayirlioğlu, İmren Şengel, Okan Bozkuş

 Yorum Gönder