Color Out of Space

Color Out of Space
Nicolas Cage Mandy'in ardından bir kozmik anomaliyle daha bizlerle. Korku edebiyatının mihenk taşlarından H. P. Lovecraft'ın kendi tabiriyle tuhaf kurgularının birinden uyarlanan Color Out of Space, örnek olarak yakın zamandan Annihilation'ın düşünsel önermesini Mandy'nin görsel cüretiyle tamamlayan dipsiz bir kuyu. Şehir hayatından kaçıp kırsalda cenneti yaşama hayalleri alpaka çiftliklerinin orta yerine düşen bir meteorun gaipten getirdiği eflatun cinnetle suya düşen bir ailenin mor ve mantık ötesi feveranını ışıyan bu film genlerin de ötesinde zaman ve mekânın mutasyonu fikriyle ve bunun bilişsel ve psikolojik izdüşümleriyle kendi tür sineması çapında ilgileniyor. Color Out of Space'in bilinmeyene duyulan korku için hazırladığı bulamaçta yok yok: yeryüzüne ulaşan yanardöner gök taşları, salgın hastalık endişesi, saykodelik uzaylılar, satanist ritüeller, büyü ve okültizm. Film bu hepsinden biraz hiçbirinden tam değil gevşekliğinin sıkıntısını çekse de esas metafizik derdine odaklandı mı gerçekten rahatsız etmeyi başaran imgelerle çıkageliyor. Evlerden ırak bir ana oğul chimerası var ki düşük bütçeli pratik efektleriyle tek başına Annihilation'ın bütün börtü böcek duvar kağıtlı sanat yönetimini utandırası. Filmin bilimkurgusunun esas silahıysa onun her zerresine sinmiş B-movie başıbozukluğunu tematik bir tutarlılığa kavuşturan ironik tutarsızlık. Aynı zamanda hem ritmik hem nizamsız, hem özlü hem de çelişkili ve kof bir kıyamet alameti bu. Bildiğimiz dünyanın sonunu puslu, ultraviyole bir şölen olarak kontrolümüzün ihtişamlı kaybıyla, sınırsız bir çözülme ve sürçmeyle, ürkütücü ama en nihayetinde özgürleştirici bir bozunumla, saçmalamaktan hiç çekinmeden kutlu düşlüyor Color Out of Space. Bir kâbus olarak niteliyorsa da kendini, başka âlemlerin ulaklarına kulak veren umut dolu bir kâbus bu. Sadece biyolojinin değil bütün bir evrenin dilini istila olarak kabul eden ve aynı harcı sürekli yoğuran. Buradayız, burada değiliz, hiçbir yerdeyiz, her yerdeyiz. Ne şenlikli bir tükeniş coşkusu ama. En sağlam bastığımız yerin ayağımızın altından kayanın ta kendisi oluşuna ne demeli, dayanaksız ve dayanıksız hayatlarımıza, mutlak boşluğumuza ya da. Fıldır gözlerimizin önüne atılan hayaletlerden ibaret her şey. Keçileri değil alpakaları kaçırınca Donald Trump'a bağlayan çatlak bir Nicolas Cage performansıyla da yan etkisi ve uyaranı bol bir ucubik seyirlik var karşımızda.
Yıl: 2020
Yönetmen: Richard Stanley
Senaryo: H.P. Lovecraft (öykü), Scarlett Amaris, Richard Stanley (uyarlama)
Süre: 111 dk
Oyuncular: Nicolas Cage, Joely Richardson, Madeleine Arthur, Elliot Knight, Tommy Chong, Brendan Meyer, Julian Hilliard, Q'orianka Kilcher

 Yorum Gönder