Never Rarely Sometimes Always

Never Rarely Sometimes Always
Plansız hamileliğini ailesinden saklayarak sonlandırmak isteyen bir genç kızın meşakkatli hak arayışına yoldaşlık eden Never Rarely Sometimes Always 2020'nin ilk iki ayında önce Sundance'te aldığı övgülerle yılın kayda değer bağımsız filmlerinden biri olduğunu kanıtladı hemen ardından yarışma seçkisine davet edildiği Berlin Film Festivali'nde Jüri Büyük Ödülü'nü kazanarak başarısını pekiştirdi. Bundan üç yıl önce, eşcinselliğini bastırmaya çalışan kafası karışık bir delikanlının toplum baskısı karşısında bocalayışını işleyen ikinci filmi Beach Rats ile dikkatleri üzerine çeken Eliza Hittman neyse ki bu sefer meselesine daha bir hakim. Onun toplumsal hayatın çirkin yüzleri karşısında sosyal bilince ve vicdana ışık tutmak isteyen kamerası Never Rarely Sometimes Always'de bir önceki filmine nazaran daha esaslı bir duyarlılık yakalıyor. Gizli ve güvenli kürtaj yaptırabilmek için kuzeniyle beraber ücra bir Pennsylvania kasabasından New York'a gelen Autumn'un ismi gibi ıssız bir sonbahar yankısı yapan yolculuğu tüm sahiciliğiyle içe işleyen kişiselliğini onun nereye giderse gitsin ait olamayacakmış gibi hissettiren kayıplığından alıyor. Öyle bir güzergâh ki bu izlenen, her durağına karnı burnunda bir dargınlık sinmiş. Diyor ki, hayatlarımız çoktan seçmeli ama birer sınav değil. Peki ama neden bazılarımıza seçenek tanınmıyor, peki biz neden sınıyoruz kendimizi bu kadar. Ufak anlara sığan böylesi iç döküşlerin, mahremin kalıcı intibalarının, suskun ama çok şey söyleyen ürkek bakışların hiçbirini gözden kaçırmıyor Hittman. Onun duygusal bir ıraklığın karamsar hassasiyetine yaptığı yakın çekimler yalnızlığın ruhundan anlıyor. Karakterinin kendine ve etrafına duyduğu yabancılığın alacakaranlığa ait loş ışığını yayıyor. Kırsalın da kentin de hüznünü biliyor. Never Rarely Sometimes Always yaşayan bir film kesinlikle, belki de Autumn'un kendinden daha canlı. Onun istenmeyen gebelik meselesini ele alışına dair çekincelerim de burada başlıyor açıkçası. Karakterinin kendine duyduğu nefreti ve içselleştirilmiş önyargılarla gün be gün acımışlığını göstererek yaşananları olabildiğince şahsileştirip bunu onun hikâyesi olarak değerlendirmek gayet yerinde ve olması gerektiği gibi. Ancak, film mesaj kaygısıyla yer yer bunu kurcalıyor ve Autumn'u bir örneğe dönüştürerek ister istemez kurbanlaştırıyor. İşte o zaman emin olamıyorum, genç kız bu yolculuğa kendi rızasıyla mı çıkıyor yoksa sürükleniyor mu. Kendi bedeni hakkında kendi kararını veriyor görünüyor, evet, ama bir film karakteri olarak tartışmalı otonomluğu sürece biraz olsun gölge düşürüyor sanki.
Yıl: 2020
Yönetmen: Eliza Hittman
Senaryo: Eliza Hittman
Süre: 101 dk
Oyuncular: Sidney Flanigan, Talia Ryder, Théodore Pellerin, Kelly Chapman, Mia Dillon, Sharon Van Etten, Ryan Eggold

 3 yorum

  1. Merhabalar! Film güzel, evet ama bir 4 ay 3 hafta 2 gün değil benim için.

    YanıtlayınSil
  2. The movie Never Rarely Sometimes Always (2020) is a great drama, witch i enjoy it. A lot of drama about birth and being a teen.

    YanıtlayınSil